طواف مردگان ۲

استاندارد

پی نجوا
سر می چرخانم
نیستی!
نجوایی دگر

آه
صدای ذهن است!

» ای خواب رفته!
بر کهفییان گذر کرده!

تورا بیداری

حرام است!
بخواب!
که سخن دل گفتن
مردگان را
نصیب نمی باشد.»

پروانه!
لولیدن کرم
بر حدقه خالی چشم زیباست
زیرا خبر از نگاهی دارد
که پی دوست به فنا رفته است.

سعدی!
دل هر جایی را نکوهش روا نیست!
زیرا که یار هر جا که رود دل با اوست.

رفیق!
محبت پر مهرت
بر نارفیقان تمام
و کوک سازت
بر بی دلان حرام!
و باز سکوت، نجوا …

ای کاش
مردمکان دیار ما
بر زخمه سازمان
زخم نمی زدند!

تک نواز!
سالهاست که
صدایی
رسا
نشنیده بودم!

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s