باور …

استاندارد

من باور دارم …

که نبود – بودި جرّ و بحث نشان از دوست داشتن – نداشتن ندارد

که هر چه سپید باشد – گاهި ناراحتى- هم ردیف زلف پریشان خواهد آمد

و مهر بخشش – پیش پیش بر دل دوست رنگ خورده است

که دوستى – عشق واقعى – در افق دور نیز سفره می پراکند

که در [ثانیه] خطا کرده…[عمری] سوخته دلان می نوازد

که تا آدم شدن – ستاره هایި بسیار رنگ خواهند باخت

که دوستت دارم را برای آخرین بار به زیبایی باید گفت

که بر کردި خود- پاسخ باید داد

که سوارި زینި نگرش باید شد – پیش از آنکه او سوار شود

که سپید – بی حسابި پیامد – در لحظه – عمل می کند

که پیش انگاشته دشمن – شاید – دست گیر شود

که گاهި خشم – ظلم روا نمی باشد

که ردި شلاق تجربه بر تن – بیش ازشمارި سالި عمر اهمیت دارد

که بخشش خود هنری افزون است

که سیاره خاکی به غم من نمی ایستد

که هر آنچه مرا ساخته – بر آنچه خواهم ساخت مسئول نخواهد بود

که رازها برای آرامش ما خوابیده اند

که نگاه ما بر یک چیز – دوگونه است

که تغیر فصلهای زندگی به دست ناشناسان به لحظه ای ممکن است

که عناوین – منزلت نمی آورد

که معشوق هایم – زودتر پروازانده خواهند شد

و شادی نصیب رندان آگاه می باشد

لیالی،

پ.ن.

برگرفته از سخنان نسبت داده شده به نلسون ماندلا

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s