من پای می خوام!

استاندارد

پنج روزه به دلیل گلو درد و تب از خوردن هر چیزی عاجزم. و البته به شدت بی میل. وسط این مریضی سخت، که امروز ریخته تو ریه هام، با سرفه های وحشتناکی که صداش دل آدم را ریش می کنه. یهویی دلم پای خواست. حالا میون این همه دسر چرا پای نمی دونم. اما یک چیزی را می دونم یعنی تازه فهمیدم، حس حیات و ادامه زندگی عجیب در وجود انسان ریشه داره.

این بدن بیچاره توسط ما همه جوره تحت فشار قرار می گیره. یکی مثل من غصه بارش می کنه. یکی انقدر می ده به خوردش که بترکه. یکی دیگه انقدر گرسنگی بهش می ده که عین برگ خشکیده درخت می شه. یکی انقدر رفتارهای جنسی مداوم باهاش انجام می ده که آخر یه دردی می گیره، یکی انقدر از این پودرای بدنسازی بهش می ده که آخر کبدش می پوکه و … اما به خدا خیلی مقاومه! اگه ما جای بدنمون بودیم یک هفته دوام نمی آوردیم.

این حرفها رو زدم که بگم اگر یه مدت کوتاه این بدن را ول کنی و اذیتش نکنی، زودی بر می گرده به شرایط طبیعی خودش. شاید حرف چندان معتبری نباشه اما به نظرم دلیل روزه هم از همینجا می یاد، که کل بدن یک استراحت ۳۰ روزه داشته باشه. من پنچ روزه که به ناچار کم خوراکی کردم و البته سالم خوری. دو تا اتفاق جالب برام افتاده

۱- بدون هیچ تلاشی و خیلی ناگهانی رفتم تو حالت و عوالم مدیتیشن.

۲- بدنم، خودش هوس پای کرد. (سه ماهی است که هوس هیچ غذایی یا دسری نکردم)

هر دو اینها نشان از به کنترل گرفتن «من» توسط بدنم دارد. یعنی همانطوری که تو پارادوکس مغزی براتون توضیح دادم به دلیل فشار زیادی که به مغزم آوردم خودش کنترل را به دست گرفت و با پخش انواع موسیقیهای غیر مجاز به خودش روحیه داد. اینجا هم بدن بنده از دست ظلم من به شکوه آمده و خودش کنترل را به دست گرفته. با مریضی از طرفی سموم جمع شده در بدن و بخارات مغزی بنده را دفع کرده، از طرفی دیگر مرا مجبور به کم خوری و سالم خوری کرده تا به این وسیله هم توانایی روحی یا معنوی بنده را بالا ببرد و هم «اشتهای درونی» بدنم را برگرداند.

«اشتهای درونی» اسمیه که من برای هوس خوردن گذشته ام. این هوس دست نخورده ای است که توسط بدن برای جبران نیاز ویتامین یا مینرال و … به شما اعلام می شود. مثلا بدن شما خود به خود وقتی با کمبود نمک روبرو است شما را به هوس خوردن غذاهای شور یا نمکین می اندازد. یا در تابستان به یاد هندوانه و … (در زنان باردار به ویار معروف است). اما این هوس به دلیل بد خوری ما و زندگی ناسالم فست فودی دهه اخیر دچار اختلال شده و در بعضیها هم اساسا مرده.

خلاصه این بدن بنده، با مریضی واسم داره سلامتی می خره. بازم شکر که یکی از من عاقلتر اینجا پیدا شده، وگرنه من که به درد لای جرزم نمی خورم این روزا. همینجا جا داره از این تریبون استفاده کنم (با ژست بچه مثبتی، اشک شوقی که تو چشمم حلقه زده و با صدای لرزان از شدت سپاسگزاری تصور کنید) و از بدنم بابت تمام فشارهای روحی که بهش آوردم عذرخواهی کنم و از نجابت و صبوریش تشکر کنم.  به قول بچه های پایین: «اوچیکتم به مولی»

لیالی

پ.ن.

رفقا من پای می خوام. کمک! هر مدلی بود راضیم. کمک!

 

Advertisements

یک پاسخ »

    • نم نم جان،
      قشنگ معلومه شما ازدواج نکردی:) این حرف را به خانومت نگیا!! وگرنه کل همون سه پایت تو سرت خرد می شه:)) البته من از شما سپاسگزارم. ولی اونوقت شما با یک دو پایه چیکار می خو ای بکنی؟

  1. ای جان
    کاش نزدیکت بودم .من پای سیب درست میکنم باقلوا !!!
    الان بهتری ؟
    شاید بشه تلفنی به یه قنادی سفارش داد .نمیشه ؟ 😦
    اوچیکتیم به مولا !

    • بانو جان،

      قربونت برم «عزیزم» با این همه محبتت. بیام ایران زنگ می زنم مزاحمت می شم. بانو چند روز قبل مریضی، رفتیم خونه یکی از این پیرزن کانادایهای قدیمی و برای اولین بار تو عمرم «پای ریواس» خوردم. بانو، انقدر خوشمزه بود که نگو! اینا خورش ریواس بلد نیستن؛ ولی پای ریواسشون حرف نداره. بذار دستورش را یاد بگیرم. من میام ایران پای ریواس درست می کنم میام خونتون، با پای سیب می خوریم 🙂

      مخلصتم به مولی

  2. زیاد موافق نیستم. شاید در مورد بیماری‌های نه چندان جدی بشه اینرو گفت و پزیروفی، اما متأسفانه در مورد بیماری‌های جدی، بدن کاملا در مانده میشه و حتا دچار جنون میشه و نمیفهمه که مثلا باید به چطور عکسالعمل نشون بده.

    • شما درست میگی، اما تقریبا فقط بیماریهایی که سیستم دفاعی بدن را هدف می گیرند مثل ام.اس این خاصیت را دارند. در غیر این صورت حتی بیماریهایی مثل سرطان هم با بازگشت به طبیعت بدن، سیستم درست خوری و شاد گذرونی قابل درمان است. البته این کار سختیه؛ اما کار نشد نداره 🙂

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s