صدای «ایران» چقدر بلنده

استاندارد

دیشب یکی از دوستان ما به دنبال فامیلش می گشت که قرار بود دیروز در پرواز تهران به ارومیه باشه. همه ما چسبیده بودیم به صفحه اینترنت تا خبر از اسامی کشته شدگان بگیریم. هم زمان با انتشار عکسهای لاشه هواپیما، دوست نجیب تو فیس بوک بهم گفت که یکی از دوستانش در این پرواز بوده و کشته شده. دیگه طاقت نیاوردم و با او گریه کردم. شب سختی بود، غمی که بر ما حاکم بود حتی با خبر خوش به سلامت پیدا شدن فامیل این دوستمون هم رفع نشد.

با خودم فکر کردم اگر الان ایران بودم، خواب بودم یا با این اینرنتِ فیلتر شده کم سرعت تا فردا هم نمی فهمیدم همچین اتفاقی افتاده. اما اینجا من هر ثانیه به ایران وصلم. با سوختن گلستان می سوزم؛ با زندانی شدن ستوده ها، به بند می افتم؛ با اعدام خوبان، می میرم؛ با کثیفی هوای تهران، نفسم می گیره؛ با برفش شاد می شم؛ با تنهایی تو، تنها، با فریادت، کر و از نبودت خشمگین می شم؛ شبی نیست که با غم ایران نخوابم. هرگز باور نخواهید کرد که صدای «ایران» چقدر اینجا بلنده!!!!

تسلیت به خانواده های داغدار!

و هموطنان عزیزم، برای این غصه های بی پایان!

لیالی

پ.ن.

۱) یادته بازی گرگ و میش دیروز؟

امروز شده یاد مرا، تو را فراموش

فردا می شه مرگ من و تو در دو آغوش

۲) نفرین بر تو…

«می میرانیم»

Advertisements

یک پاسخ »

  1. عزیز ِ مهربان .
    غمهایی که یکی پس از دیگری می اید رهایمان نمیکند انگار قرار نیست شادمانی از راه برسد .
    مراقب خودت باش
    این شعر را خیلی دوست داشتم .خودت گفتی ؟
    اگر جواب بله است تو شاعری دختر .

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s