ملغمه شاکی

استاندارد

به گمانم پیغمبر فرموده بودند ما تنها به دنیا می یایم تنها زندگی می کنیم و تنها از دنیا می ریم!

فقط خواستم بگم الحق درست فرموده بودند!

 

تصور یه تکیه گاه، یه پشت و پناه، یه شانه برای گریه … همش یه آرزوی محاله!

وقتی واسه یه درد و دل ساده با اشکهای که به زحمت نگه داشتی، کلی منتظر می مونی که آخرش بشنوی: » ببخشید وقت ندارم!»

تف می کنی به گور اون آدمی که گفت: «انسان موجودی اجتماعی است و در جامعه زندگی شادتری دارد!»

از خودم می پرسم:

پس کی یاد می گیری یا به قولی دوزاریت می افته که «تنها» راحتتری!

رنج کشیدن و امید واهی داشتن بس دیگه!

رو پای خودت وایسا!

ول کن این آدمای پر دردسر رو!

ول کن لامصب!

ول کن…

 

لیالی

Advertisements

یک پاسخ »

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s